Kąpielówki i szorty plażowe: kroje, siatka, odporność na chlor

Trzy kroje i trzy różne zastosowania

Kategoria dzieli się na trzy grupy, które różnią się nie tylko wyglądem, ale przede wszystkim tym, gdzie wolno i warto ich używać.

Slipy kąpielowe

Krój minimalny, bez nogawki. Najmniejszy opór wody, najszybsze schnięcie, najmniej materiału do spakowania. Standard na basenach i w pływaniu sportowym.

Bokserki kąpielowe

Przylegająca dzianina z nogawką od dziesięciu do dwudziestu centymetrów. Kompromis między funkcją a krojem zakrywającym więcej. Akceptowane na basenach krytych i wygodne na plaży.

Szorty plażowe

Luźny krój z tkaniny, nogawka od trzydziestu do pięćdziesięciu centymetrów, sznurek w pasie, zwykle kieszenie i wewnętrzna siatka. Wyrób plażowy, nie pływacki: opór wody jest duży, a schnięcie wolniejsze niż w dzianinie.

Na większości basenów krytych szorty plażowe są niedopuszczalne. Regulaminy wymagają stroju przylegającego, bez kieszeni, w których mogą znaleźć się zanieczyszczenia. Warto to sprawdzić przed wyjazdem, żeby nie kupować drugiego stroju na miejscu.

Chlor kontra elastan

Basen niszczy stroje kąpielowe znacznie szybciej niż morze i odpowiada za to jeden mechanizm: chlor rozkłada elastan, czyli włókno odpowiadające za sprężystość dzianiny.

Objawy są rozpoznawalne. Materiał w miejscach największego naciągnięcia staje się przezroczysty, dzianina przestaje wracać do kształtu i zaczyna workować na pośladkach. Strój wygląda na rozciągnięty, choć rozmiar się nie zmienił.

PBT jest sprężysty sam z siebie i nie wymaga elastanu, żeby się rozciągać. Stroje z jego udziałem są nieco sztywniejsze w dotyku i mają węższy wybór wzorów, ale przy regularnym pływaniu różnica w trwałości jest nieporównywalna.

Siatka wewnętrzna

W szortach plażowych i w części bokserek kąpielowych znajduje się wszyta siatka. Nie jest to element dekoracyjny i pełni trzy funkcje naraz: podtrzymuje, ogranicza tarcie mokrej tkaniny o skórę i przyspiesza schnięcie, bo materiał zewnętrzny nie przylega bezpośrednio do ciała.

Z jej obecności wynika praktyczny wniosek: pod szorty z siatką nie zakłada się bielizny. Bokserki pod spodem zbierają wodę, wydłużają schnięcie i całkowicie znoszą sens tego rozwiązania.

Warto sprawdzić, czy siatka jest wszyta na całym obwodzie, czy tylko z przodu, oraz czy jej brzegi są obszyte miękko. Ostra krawędź siatki na wewnętrznej stronie uda po godzinie chodzenia daje otarcie.

Długość nogawki i proporcje

Poza funkcją długość ma wpływ na proporcje sylwetki i to jest jedyny element tej kategorii, w którym estetyka wchodzi przed techniką.

• Nogawka do połowy uda optycznie wydłuża nogę i jest najbardziej uniwersalna.
• Nogawka do kolana skraca nogę i sprawdza się przy wyższym wzroście.
• Nogawka poniżej kolana należy do stroju surfingowego i poza tym kontekstem rzadko wygląda dobrze.
• Slipy działają odwrotnie niż podpowiada intuicja: odsłonięta noga na całej długości optycznie ją wydłuża.

Detale, które decydują o komforcie

Sznurek w pasie powinien być płaski, nie okrągły. Okrągły sznurek zaciągnięty mocno wcina się w brzuch, a po zmoczeniu jego węzeł trudno rozwiązać.

Kieszenie z odpływem. Kieszeń bez otworu odpływowego zatrzymuje wodę i strój schnie o wiele dłużej, a przy wychodzeniu z wody ciągnie w dół.

Płaskie szwy na wewnętrznej stronie ud. To miejsce największego tarcia i zwykły overlock po godzinie chodzenia po plaży potrafi otrzeć skórę.

Gumka w pasie oprócz sznurka. Sam sznurek bez gumki nie utrzyma szortów przy wyjściu z fali.

Pielęgnacja

1. Wypłucz w chłodnej wodzie od razu po wyjściu z basenu lub morza. Chlor i sól zostawione w tkaninie działają dalej po wyschnięciu i to one niszczą materiał najszybciej.
2. Nie zwijaj mokrego stroju w kulkę w torbie. Wilgoć w zamkniętej przestrzeni przyspiesza rozkład elastanu i sprzyja przebarwieniom.
3. Susz w cieniu, rozłożony. Bezpośrednie słońce niszczy barwniki i włókna, a wieszanie mokrych szortów za jeden róg je rozciąga.
4. Pierz ręcznie w zimnej wodzie, bez wybielacza i bez zmiękczacza. Pralka i wysoka temperatura kończą sprawę w kilka cykli.
5. Nie siadaj w mokrym stroju na betonie i na drewnie pomostu. To najczęstsza przyczyna przetarć na pośladkach, wyraźnie częstsza niż samo pływanie.

Przy takiej pielęgnacji strój plażowy wytrzymuje kilka sezonów. Przy regularnym pływaniu w chlorowanej wodzie zwykły poliamid z elastanem kończy się po jednym, dwóch sezonach i to jest moment, w którym warto rozważyć wersję z PBT.